فکر کنم همیشه باید دنبال دلیل هایی برای شادتر، بهتر و خوشحال تر زندگی کردن بگردیم. همون طور که می دونید غم و غصه ها خودشون ما رو پیدا می کنند. خبر خوب هم اینه که دلیل های زیادی برای شادتر زندگی کردن وجود داره.

من فکر می کنم هر کسی باید بتونه به تنهایی زندگی کنه و خوشبخت باشه. فقط هم اینجوری میتونه با بقیه خوشبخت باشه. دلیل ها و راه های زیادی هم برای خوشبختی هست. برای روزها، ماه ها و سال آینده کلی فکر خوب دارم. امیدوارم که انجام شون بدم و حتما بیام اینجا در موردشون بنویسم. کلی به خاطرشون هیجان زده هستم.

توی روزهایی که نبودم سریال های House Of Cards و Walking Dead رو دیدم. کلی فیلم سینمایی خوب هم دیدم و کلی هم ندیدم تازه :) این روزها سریال Friends رو می بینم. الان فصل دو هستم و فکر کنم تا عید مشغول دیدن این سریال باشم.

House Of Cards مربوط به عضو ارشد مجلس سنای آمریکا هست. روابط قدرت توی آمریکا، تلاش برای پیشرفت توی سیاست و همچنین ارتباط بین نقش اول فیلم و همسرش واقعا دوست داشتنی و فوق العاده هست. تا حالا سه فصل از این سریال پخش شده.

Walking Dead داره فصل ششمش پخش میشه. تنوع داستان ها و جریان هاش واقعا زیاد هست. تازه خالقش گفته اصلا قصد نداره که نوشتن کمیک استریپ هاش رو تموم کنه، اگر این سریال رو دوست داشته باشید می تونید مطمئن بشید که تا سال های سال از دیدنش میتونید لذت ببرید.

توی همه ی فیلم هایی که دیدم The Fault in Our Stars رو برای دیدن پیشنهاد میدم. فیلم به شدت دوست داشتنی هست. خیلی خوشحالم که دیدمش.

مثل تمام ماه های گذشته به کارم چسبیدم. دوستش دارم و امیدوارم توش موفق تر باشم. کلی ایده ی خوب با مدیرم در میون گذاشتم و امیدوارم که از اسفند به بعد شروع کنیم به انجام شون. واسه ی بهمن یک کار دیگه برای انجام دادن دارم.

امروز مثل اکثر روزها جلسه داشتم. قبل از جلسه چند لحظه ای وقت داشتم و داشتم به همکارم عکس های اینستاگرامم رو نشون میدم. خیلی زیاد دوست شون داشتم و خیلی خوشحالم که باز هم می تونم عکس بگیرم و به روزهای خوب فکر کنم. بیشتر از هر چیزی برام اینستاگرام یک دفترچه ی شخصی دوست داشتنی هست. همه ی عکس هایی که شما هم میزارید رو دوست دارم.

تقریبا از حال اکثر دوست هایی که اینجا رو می خونند خبر دارم. خب تعدادشون هم خیلی زیاد نیست ولی فوق العاده هستند :) امیدوارم که روزهای دوست داشتنی همیشه داشته باشید.

داستان برای تعریف کردن و حرف برای زدن هم خیلی زیاد دارم. باید همون لحظه که بهش فکر می کنم بیام و اینجا بنویسم، چون بعدش احتمالا دیگه هیچ وقت ننویسمش.